Zwartrijden

Toen ik vanochtend wakker werd had ik nooit gedacht dat ik aan het eind van de dag een crimineel zou zijn. Ik ging braaf naar school toe, hard werken, zweten, en naar huis, het leek ons wel leuk om met iemand mee te fietsen die in Malden woonde. Wij gingen later terug fietsen naar Nijmegen, maar toen bedachten we ons toch even dat er ook een station Molenhoek bestond. Dus wij fietsen een kwartier om, maar wel voor een goed doel Een paar minuten later zagen we het kleinste meest niet-nodige station van heel Nederland, Molenhoek. En natuurlijk hadden we niet genoeg geld voor 2 kaartjes naar Nijmegen. Dus het ging van goed idee over naar pijn in je buik, omdat we nu wisten dat we het moesten gaan doen, zwartrijden. Maar we waren ook nog eens met de fiets, toen we hadden uitgerekend hoeveel de boete zou zijn, als we tenminste werden gecontroleerd. Toen zag ik een bord waar op stond: 'alleen vouwfietsen toegestaan.'', nou ja, op zich, was dat nog niet eens het ergste. Daar kwam die sexy Veolia-trein. Het was een witte trein, al waren wij ook al wit van de adrenaline.
Dus wij de trein in, met onze fiets uiteraard. We zijn gelukkig niet gecontroleerd, dus bij deze, bedankt god.
Toen stapte ik uit bij Heyendaal, waar ze dus niet hebben gedacht aan arme reizigers met een fiets die geen zin hebben om hun fiets dertig treden mee naar boven te sleuren. Maar dat moest ik dus doen. De volgende keer mag de fiets mij naar boven tillen.